Ο Θάνος κι ο Μικρούτσικος

«Το ξέρω πως στο τέλος θα ηττηθώ από τον χρόνο. Μέχρι τότε προσπαθώ να τον κερδίζω στα σημεία». Από την Πάτρα του 1947 μέχρι την Ελλάδα του Μνημονίου, ο Θάνος Μικρούτσικος, συνομιλώντας με τον Οδυσσέα Ιωάννου, καταθέτει με απόλυτη ειλικρίνεια γεγονότα, σκέψεις, συναισθήματα. Μιλάει για τη ζωή του, το τραγούδι, την πολιτική. Μέσα από τον τρόπο του να μετράει, να κρίνει και να ζυγίζει την ουσία της ζωής του και της τέχνης του αποκαλύπτει τη διαδρομή ενός δημιουργού που κέρδισε στα σημεία τον χρόνο αφήνοντας το στίγμα του στον χάρτη του νεοελληνικού πολιτισμού. Μέσα από τη διορατική ματιά του ανοίγει ένα παράθυρο για όλους. Γιατί, όπως έλεγε, «χρειάζεται πάντα ένα παράθυρο ανοιχτό προς το όνειρο για να μας κάνει να περπατάμε και μόνο τότε μπορούμε να βγούμε στο φως». Παρεμβάλλονται κείμενα του Οδυσσέα Ιωάννου, ματιές και σκέψεις του επάνω στις αφηγήσεις του συνθέτη. Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου